• Mastectomy: My inheritance, my choices

    FROM MY MATERNAL LINE, I’VE INHERITED MANY POSITIVE TRAITS SUCH AS INTUITION AND STRENGTH, BUT A GENETIC PREDISPOSITION TO CANCER ISN’T ONE OF THE POSITIVES. SINCE LEARNING THIS, I’VE MADE MY DECISION: AFTER THE REMOVAL OF MY OVARIES AND UTERUS LAST YEAR, I OPTED FOR A PREVENTATIVE MASTECTOMY. IT’S DONE NOW: MY BREASTS HAVE BEEN REMOVED.

    LEES hier de NL versie

    Maternal line

    We have a strong maternal lineage in my family, almost akin to a matriarchy. I was raised by formidable women, imbued with strength, sensitivity, intuition, and autonomy. It’s ingrained in my blood, in my DNA, and I carry it with pride. However, I’m also a carrier of the BRCA2 mutation, which elevates my risk for gynaecological cancers. That, too, is part of my genetic inheritance. I lost my mother to the ravages of advanced breast cancer. Her final weeks were a trial, and I bore witness to it.

    From Ovaries to Breasts

    The genetic predisposition first struck my ovaries like a hammer blow last year. But it could also affect my breasts, with an increased risk of 80%. Hence, a plan was formulated: initially focusing on my ovaries, uterus, and abdominal metastases, treated with chemotherapy, debulking, and HIPEC. The second phase targeted my breasts: a preventative mastectomy. It might sound like a straightforward plan, but the experience was naturally different.

    Making choices

    It’s a time of significant decisions, not always straightforward to make. For they are impactful decisions, not just for me but also for my husband, children, and family. From its effect on my self-image to my sex life, potential traumas for my children, employability, and my long-term survival perspective. It affects my quality of life.

    On my way to the hospital for a second consultation with the plastic surgeon | Jan 2024

    So, for me, the initial step was a no-brainer: a double mastectomy. But then came the questions. With each question, there was a sounding board, but it started with myself: did I want reconstruction or not? Then with the doctors (oncologist, surgeon): when was the best time for my body? Then the (plastic) surgeon, but also online, via specialized platforms and organisations: which reconstruction method was suitable? For me, the decision aid website from patient+ was valuable in preparing for discussions with the doctors because it enabled me to obtain more targeted information and ask questions. That made my choice much easier. Ultimately, I opted for lipofilling. A prolonged, impactful journey, but personally the best choice for me. This choice varies for everyone.

    On my way to another hospital for the mastectomy – 25 Maart 2024

    Impact

    As I write these lines, I sit on the couch, recovering from the operation. My breasts are no more. Thus far, no sorrow or pain. I’ve inspected the wounds and hollows, it was a bit shocking, I won’t lie. Yes, my breasts are gone, but so is the risk of cancer developing there. I can focus on the “ovarian front.” That provides relief, literally and figuratively.

    Though the decision for a mastectomy was straightforward for me, the impact of the mastectomy and its reconstruction journey is complex. Especially with recovery and reconstruction ahead. What does it do to the mind, energy, body, and surroundings? Therefore, this month, I’ll write about the impact of my mastectomy, from body to mind.

  • Mastectomie: Mijn erfelijkheid, mijn keuzes

    VAN MIJN MOEDERLIJN HEB IK VELE GOEDE EIGENSCHAPPEN GEËRFD, ZOALS INTUÏTIE EN KRACHT, MAAR EEN ERFELIJKE AANLEG VOOR KANKER BEHOORT DAAR NIET TOE. SINDS IK DIT WEET, HEB IK MIJN BESLUIT GENOMEN: NA HET VERWIJDEREN VAN MIJN EIERSTOKKEN EN BAARMOEDER VORIG JAAR, WILDE IK EEN PREVENTIEVE MASTECTOMIE. HET IS NU GEBEURD: MIJN BORSTEN ZIJN VERWIJDERD.

    Read this post in English

    Moederlijn

    We kennen een krachtige moederlijn in mijn familie, een soort matriarchaat. Ik ben grootgebracht door sterke vrouwen, doordrenkt met kracht, sensitiviteit, intuïtie en onafhankelijkheid. Het zit in mijn bloed, in mijn DNA, ik draag het met trots. Maar ik ben ook een draagster van de BRCA2-mutatie, waardoor ik een verhoogd risico heb op gynaecologische kankersoorten. Dat is eveneens een deel van mijn genetische erfenis. Ik heb mijn moeder verloren aan de gevolgen van uitgezaaide borstkanker. Haar laatste weken waren een beproeving, en ik was daar getuige van.

    Van eierstokken tot borsten

    De erfelijkheid trof eerst mijn eierstokken als een mokerslag, vorig jaar. Maar het kon ook mijn borsten treffen, met een verhoogd risico van 80%. Daarom werd een plan opgesteld: eerst gericht op mijn eierstokken, baarmoeder en uitzaaiingen in de buikholte, behandeld met chemokuren, een debulking en HIPEC. De tweede fase richtte zich op mijn borsten; deze preventief verwijderen met een mastectomie. Het klinkt als een eenvoudig-helder plan, maar de ervaring was natuurlijk anders.

    Keuzes maken

    Het is een periode van belangrijke beslissingen, niet altijd zo eenvoudig te nemen. Want het gaat om impactvolle keuzes, niet alleen voor mij, maar ook voor mijn man, kinderen en familie. Van het effect op mijn zelfbeeld tot mijn seksleven, mogelijke trauma’s voor mijn kinderen, inzetbaarheid en mijn langetermijnoverlevingskansen. Het beïnvloedt mijn kwaliteit van leven.

    Onderweg naar het ziekenhuis voor een tweede overleg met de plastisch chirurg | Jan 2024

    Dus voor mij was de eerste stap een no-brainer: dubbele mastectomie. Maar toen kwamen de vragen. Bij elke vraag was er wel een klankbord, maar het begon bij mijzelf: wilde ik wel of geen reconstructie? Vervolgens met de artsen (oncoloog, chirurg): wanneer was het beste moment voor mijn lichaam? Dan de (plastisch) chirurg, maar ook online, bijvoorbeeld via kanker.nl: welke reconstructiemethode was geschikt? Voor mij was de keuzehulp website van patiënt+ waardevol als voorbereiding op gesprekken met de artsen, omdat ik gerichter informatie kon verkrijgen en vragen kon stellen. Dat maakte mijn keuze veel makkelijker. Uiteindelijk koos ik voor lipofilling. Een langdurig, impactvol traject, maar voor mij persoonlijk de beste keuze. Deze keuze is voor iedereen anders.

    Onderweg naar een andere ziekenhuis voor de mastectomie – 25 Maart 2024

    Impact

    Nu zit ik op de bank, herstellend van de operatie. Mijn borsten zijn er niet meer. Vooralsnog geen verdriet of pijn. Ik heb naar de wonden en de kuilen gekeken, dat was even schrikken, ik zal niet liegen. Ja, mijn borsten zijn weg, maar het risico dat de kanker zich daar ontwikkelt, is ook verdwenen. Ik kan me richten op het “eierstokkenfront”. Dat geeft verlichting, letterlijk en figuurlijk.

    Hoewel de keuze voor een mastectomie voor mij eenvoudig was, is de impact van de mastectomie en haar reconstructietraject complex. Zeker met herstel en reconstructie voor de boeg. Wat doet het met de geest, energie, lichaam en omgeving?
    Daarom zal ik deze maand schrijven over de impact van mijn mastectomie, van lichaam tot geest.

  • Caleidoscoop

    READ THIS POST IN ENGLISH

    EEN NIEUWE REALITEIT

    Leven met kanker is leven in een nieuwe realiteit. Vanaf het moment van diagnose is het een voortdurend ontdekkingsproces. Want wat ooit stabiel was, is nu voortdurend in verandering. Wat ooit vertrouwd was is verdwenen en er komen nieuwe dingen voor in de plaats. Voortdurend. Niets is vanzelfsprekend meer. Onzekerheid, vertrouwen, angst, hoop, verdriet en toch humor… (“hé, humor… kan dat?!” – denk je dan)

    Je krijgt een diagnose, je gaat een behandeling in, je wordt ‘beter’, en dan …

    Het traject na behandeling is minstens zo heftig als het begin. Alleen anders. Want wat nu? Mijn werk past niet meer, mijn lichaam is anders, het reageert anders dan ik gewend was.

    Paradox-Verlies-Opportunity

    KIJKEN DOOR DE CALEIDOSCOOP

    Het is vergelijkbaar met het kijken door een caleidoscoop. Voortdurend verandert alles voor je ogen… van vorm, van kleur, van omvang. Wat je dacht te weten kan zomaar anders zijn geworden. Het kan je duizelen voor de ogen, zeker. Tegelijkertijd is het mooi. Ja. Mooi.

    Als je dit ritme accepteert, biedt het ook nieuwe perspectieven. Ik ontdek krachten en kwaliteiten die ik nog niet had gezien. En dan denk ik – Met dit nieuwe lichaam, nieuwe leven en nieuwe krachten kan ik een nieuwe richting inslaan, een nieuwe outfit proberen, een nieuwe daginvulling vinden en zelfs, heel misschien, nieuw werk opbouwen. Opnieuw mijn leven op een rij zetten. Toch?

    Daar ben ik nu mee bezig, nog helemaal aan het begin. En je mag het best weten, ik vind het behoorlijk heftig, onverwacht heftig… Het voelt onzeker en eerlijk gezegd, bijna elk aspect van mijn leven is onzeker. De caleidoscoop blijft draaien…

    Wat ik zeker voel, is dat innerlijke wetenschap: Het is goed, dit is wie ik nu ben, het is mogelijk. Het is mogelijk. Mijn leven weer op een rij zetten. Genieten van mijn leven zoals het nu is, hoe lang dat ook mag duren. Deze innerlijke wetenschap is mijn kompas. Ik zal leren dansen op een nieuw ritme. Ik zal leren navigeren met de caleidoscoop voor mijn ogen. Ik kies hoe ik mijn leven wil leven. NU ook.

  • Kaleidoscope

    LEES HIER DE NL VERSIE

    A NEW REALITY

    Living with cancer is living in a new reality. From the moment of diagnosis, it’s a continuous process of discovery. Because what was once stable is now constantly changing. What was once familiar has disappeared and new things have taken its place. Constantly. Nothing is granted anymore. Uncertainty, trust, fear, hope, sadness, and yet humor… (“hey, humor… can that be?!” – you think then)

    You get a diagnosis and it’s a bomb, you undergo treatment and get hope, you ‘get better’, and then…

    The post-treatment journey is just as intense as the beginning. Just different. Because, now what? My job no longer fits, my body looks different, it reacts differently than I was used to.

    Paradox-Verlies-Opportunity

    VIEWING THROUGH THE KALEIDOSCOPE

    It’s akin to looking through a kaleidoscope. Everything changes constantly before your eyes… in shape, in color, in size. What you thought you knew could just have changed. It can make your head spin. Really. At the same time, it’s beautiful. Yes. Beautiful. If you accept this rhythm, it also offers new perspectives. I also discover strengths and qualities that I hadn’t seen before. And then I think – With a new body, new life, and new strengths, you should also be able to try on new clothes, find a new occupation, and even, perhaps, build new work. Rearrange your life again. – Right? And that’s what I’m busy with now, still very much at the beginning. And I won’t lie, I find it unexpectedly intense…

    It’s akin to looking through a kaleidoscope. Everything changes constantly before your eyes… in shape, in colour, in size. What you thought you knew may have turned completely different. It can be dizzying, indeed. Yet, simultaneously, it’s beautiful. Yes. Beautiful.

    If you embrace this rhythm, it also offers new perspectives. I discover strengths and qualities I hadn’t seen before. And then I think – With this new body, new life, and new strengths, I can take a new direction, try a new outfit, find a new way to spend my days, and even, just maybe, build new work. Rearranging my life anew. Right?

    That’s what I’m dealing with now, right at the beginning. And you should know, I find it quite intense, unexpectedly intense… It feels uncertain and, truth be told, almost every aspect of my life is uncertain.

    The kaleidoscope keeps turning…

    What I do feel certain about is that inner knowledge that IT’S-ALL-RIGHT. This is who I am now, it’s possible. It’s possible. Rearranging my life again. Enjoying my life as it is now, however long that may be. This inner knowledge is my compass. I will learn to dance to a new rhythm. I will learn to navigate with the kaleidoscope before my eyes. I choose how I want to live my life. NOW too.